แก้ผ้าเดินในซอยหอ

 อย่างที่วิวเคยเล่าในบล๊อกนะคะ ตอนนี้วิวออกมาเช่าหออยู่แถวๆที่ทำงานเพราะว่ามันเดินทางสะดวกค่ะ ซึ่งแถวๆหอเนี่ย คนเยอะมากกก ไม่เหมือนซอยบ้านวิวเลยที่เป็นซอยลึก มีบ้านใหญ่ๆเยอะแต่คนไม่เยอะมาก  เงียบๆ

วันนั้นวิวนอนไม่หลับค่ะ ตอนนั้นประมาณตีหนึ่งครึ่งละแต่นอนกลิ้งไปกลิ้งมาเป็นชั่วโมงแล้วยังไม่ง่วงเลย วิวก็เลยลุกไปยืนเล่นตรงระเบียงค่ะ

อย่างที่เคยเล่า เวลาอยู่หอ วิวตั้งกฏให้ตัวเองไว้ว่าจะต้องแก้ผ้าตลอดเวลา  ตอนออกไปที่ระเบียงก็แก้ผ้าออกไปเลยค่ะ ตื่นเต้นๆดี ปกติวิวจะออกมาเฉพาะตอนตากผ้าแล้วจะออกมาแค่แปปเดียวตอนเช้าตรู่ ก็ตื่นเต้นเหมือนกันแต่แค่สั้นๆ  คืนนั้นวิวออกมายืนเกาะระเบียงเลย รับลมชมวิว ถ้ามีใครอยู่ที่ถนนในซอยแล้วมองขึ้นมา เห็นวิวแก้ผ้าแน่นอนเลย

วิวมองไปรอบๆค่ะ ตอนนั้นเงียบมากๆละ มีบางบ้านที่ยังเปิดไฟอยู่แต่ว่าไม่มีใครออกมาข้างนอกแล้ว  วิวก็เลยนึกถึงตอนที่เคยออกมาเดินแก้ผ้าในซอยบ้านแล้วคิดว่าอยากจะลองอีก 

วิวก็กลับเข้าไปในห้องค่ะ เอาหน้ากาก เสื้อกล้ามบางๆกับกางเกงซับในมาใส่ แล้วก็หยิบกุญแจห้องแล้วออกจากห้องลงไปข้างล่างค่ะ ตอนแรกก็คิดว่าจะแก้ผ้าออกไปเลยเหมือนกัน แต่คิดว่ามันจะน่ากลัวไปหน่อย จะไม่ปลอดภัยค่ะ

พอลงมาแล้ว วิวก็คอยมองรอบๆอยู่ตลอด แล้วก็เดินห่างจากหอไปเรื่อยๆค่ะ จนไปถึงตรงหัวมุมที่มีลานจอดรถอยู่ ข้างๆลานจอดรถมันมีต้นไม้ต้นใหญ่ๆอยู่ค่ะ แล้วข้างๆกันก็มีที่พักคนเฝ้าลานจอดรถอยู่  

ไฟในที่พักเขาปิดมืดแล้ว วิวคิดว่าถ้าไม่นอนแล้วก็คงจะไม่มีคนค่ะ วิวก็เลยอ้อมไปอีกด้านของต้นไม้ แล้วค่อยๆถอดเสื้อผ้าออกมา วางซุกๆหลบไว้แถวๆม้านั่งหินอ่อนตรงนั้น  

ตอนถอดเสื้อผ้าแล้ง ตื่นเต้นมากกก เพราะว่าตรงที่ยืนตรงนั้นมันคือข้างๆลานจอดรถ มันโล่งมากก ถึงจะมีต้นไม้กับม้านั่งให้พอไปหลบข้างหลังได้ แต่มันก็มีบ้านคน ที่พัก คอนโด อะไรล้อมรอบเต็มไปหมดเลย  ใจวิวเต้นตึกๆๆ แรงมากก รู้สึกเหมือนจะมีคนเห็นตลอดเวลาเลย ต้องคอยมองรอบๆตัวตลอดเวลา โชคดีที่ไม่มีใครออกมาเพราะตอนนั้นก็เกือบๆจะตีสองแล้ว

วิวค่อยๆเดินเลาะเงาไม้ตามกำแพงข้างๆไปเรื่อยๆค่ะ ค่อยๆออกห่างจากเสื้อผ้าที่กองทิ้งไว้เรื่อยๆ ระหว่างเดินก็คอยมองกลับไปตลอด กลัวจะมีคนผ่านมาแล้วหยิบเสื้อผ้าไปค่ะ

เดินไปได้สัก 100 เมตร ก็ต้องออกจากเงาไม้แล้วไผตรงถนนในซอย ตรงนี้คือของจริงละเพราะว่ามันสว่างมากเลยค่ะ มีไฟถนนส่อง  ตอนที่วิวจินตนาการไว้ นึกว่ามันจะมืดกว่านี้แต่ว่าไฟถนนก็ทำดีเหลือเกิน ส่องสว่างตลอดทางไม่มีเงามืดเลยย

วิวค่อยๆย่องออกมาตรงถนนค่ะ ตอนนี้ถ้ามีใครเปิดประตูออกมา เดินผ่านมา ขับรถผ่านมา คือไม่มีที่หลบแล้ว วิวบอกเลยว่าแฉะมากๆ ใจก็เต้นแรงมากๆ ตอนแรกคิดว่าจะหาที่ช่วยตัวเอง แต่พออยู่ตรงนั้นจริงๆแล้วโฟกัสแต่ระแวงว่าจะมีใครออกมาเห็น

วิวเดินเร็วขึ้นหน่อย เพราะว่ายิ่งย่องก็ยิ่งอยู่ในแสงไฟนานค่ะ  เดินไปเรื่อยๆจนถึงแยกในซอย แล้วก็เลี้ยวขวาเดินตรงไปอีกสัก 100 เมตรก็ต้องหยุดค่ะ เพราะวิวเห็นว่าร้านขายของข้างหน้ามีกล้องวงจรปิด ซึ่งวิวไม่แน่ใจว่ามันส่องมาเห็นไกลแค่ไหน  ก็เลยต้องเดินกลับค่ะ

ตอนเดินกลับมาถึงจุดที่กองเสื้อผ้าไว้  ใจชื้นขึ้นเยอะ แต่ว่าก็ยังตื่นเต้นอยู่เพราะว่ามันโล่งมากๆ วิวเดินไปตรงที่มันเงามืดๆมากที่สุดแล้วก็นั่งยองๆแหกขาแล้วก็เอานิ้วถูๆตัวเอง น้ำแฉะมากก แฉะกว่าตอนช่วยตัวเองในห้องเยอะเลย

ระหว่างถูไปก็จินตนาการว่าถ้าเดินๆอยู่แล้วมีคนออกมาเจอจะเป็นยังไง  แล้วก็สอดนิ้วเข้าไปเกี่ยวเบ็ด  สักไม่กี่นาทีก็แตกค่ะ ตอนแรกนึกว่าจะฉี่ออกมาด้วยแต่ว่ามันไม่ออก ก็ไม่เป็นไรค่ะช่างมัน

วิวกลับไปใส่เสื้อผ้าแล้วก็เดินกลับไปที่หอแล้วก็นอนค่ะ ตอนนั้นสัก ตีสองครึ่งละที่กลับมาถึงห้อง